ΝΟΜΟΚΑΝΩΝ

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Βασιλόπιττα και Μνημόνια.


Όσοι καταδυναστεύουν και καταληστεύουν τους λαούς πάντα βρίσκουν μια ευλογοφανή δικαιολογία για να αρπάξουν ακόμη και από φτωχούς ανθρώπους ό,τι ελάχιστο έχουν για την στοιχειώδη συντήρησή τους. Αυτό που γίνεται και σήμερα, αυτό έγινε και πριν 1500 χρόνια περίπου, όταν Επίσκοπος στην Καισάρεια της Καππαδοκίας ήταν ο μέγας και άγιος Βασίλειος.
 Την εποχή εκείνη ο έπαρχος της περιοχής βρήκε κάποια πρόφαση (όπως και σήμερα οι Ευρωπαϊκοί Τραπεζίτες) να απειλεί τους ανθρώπους με κακά, που πρόκειται να πάθουν, αν δεν του δώσουν ό,τι είχαν και δεν είχαν προκειμένου να του αποκαταστήσουν την δήθεν ζημιά που του έκαναν. Ο μέγας Βασίλειος, για να τον εξευμενίσει έκανε έκκληση στους ανθρώπους που είχαν πολύτιμα αντικείμενα να τον βοηθήσουν. Μάζεψε έτσι χρυσαφικά και χρήματα για να τα προσφέρει στον αδηφάγο εκείνο πρόγονο του Eurogroup, δηλαδή τον σκληρό έπαρχο της Καισάρειας, προκειμένου να γλιτώσει τον κόσμο από τη σφαγή.
 Όμως είχε υπόψη του και ένα Plan B. Επιστράτευσε, μέσω της προσευχής, τους αγίους  και ιδιαιτέρως τον άγιο Μερκούριο και το σχέδιο πέτυχε. Ό άγιος Μερκούριος επενέβη θαυματουργικά , απώθησε τον άρπαγα και ματαίωσε τη σφαγή. Μετά από αυτό, ο πλούτος, που είχε συγκεντρωθεί από τον άγιο Βασίλειο, ξαναμοιράσθηκε στους ιδιοκτήτες του με τον θαυμαστό τρόπο της Βασιλόπιττας που γνωρίζουμε και που γιορτάζουμε κάθε χρόνο σαν σήμερα. Έτσι η τεχνιτή οικονομική κρίση της εποχής εκείνης έληξαν άδοξα για τους υποψήφιους εκμεταλλευτές  και οι άνθρωποι σώθηκαν από το χειρότερα.
Συμπέρασμα: Μόνον ένας άγιος μπορεί να μας απαλλάξει από την οικονομική εκμετάλλευση των ισχυρών αυτού του κόσμου και να μας επιστρέψει θαυματουργικά τον πλούτο που μας στέρησαν εκβιαστικά τα μνημόνια. Όπως ακριβώς έγινε και τότε, πριν 1500 χρόνια.
Καλή Χρονιά!

Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Ειδωλοχριστούγεννα

Η Αλήθεια και η Αποκάλυψη δημιουργεί στους ανθρώπους που ζουν σαρκικά την ανάγκη της ειδωλοποίησης. Όταν ο προφήτης Μωυσής ανέβηκε στο όρος Σινά να πάρει το πρώτο Θεϊκό Νόμο οι Εβραίοι ανάγκασαν τον Ααρών να τους κατασκευάσει θεό-μοσχάρι γιά να προσκυνούν, γιατί δεν μπορούσαν να βιώσουν το υπέρ φύση, το αιώνιο, το άκτιστο. Ήθελαν θεό που να το έχουν οι ίδιοι φτιάξει. Από τότε η ιστορία επαναλαμβάνεται μέχρι σήμερα.
  Οι Έλληνες σοφοί Πλάτωνας, Ορφέας, Όμηρος, Σόλωνας ασχολήθηκαν με το Μωυσή. Ταξίδεψαν στην Αίγυπτο, που ζούσαν πολλοί εβραίοι, και μελέτησαν την Πεντάτευχο. Γνώρισαν την εξ Αποκαλύψεως θρησκεία αλλά δεν μπόρεσαν να αναχθούν στο πνευματικό ύψος που έφτασαν οι προφήτες του Ισραήλ και γιαυτό κατέληξαν σε ειδωλοποίηση της Αποκάλυψης. Ο Πλάτωνας, παραδείγματος χάριν, στο περίφημο Συμπόσιό του, περί Έρωτος, περιγράφει την δημιουργία του Ανθρώπου με αφελή τρόπο, όχι όπως την εκφράζει αυθεντικά ο προφήτης Μωυσής, 1000 και πλέον χρόνια πριν. Στο μύθος της Διοτίμας , δηλαδή, προσπαθεί με απλοϊκό τρόπο να κατανοήσει και να εξηγήσει την δημιουργία της Εύας από την πλευρά του Αδάμ, που είχε ακούσει από τους Εβραίους, όταν είχε βρεθεί ως δούλος στην Αίγυπτο. Ακόμη και το φοβερό μυστήριο της θεοπτίας το οποίο ο μέγας Μωυσής αποκαλύπτει στο βιβλίο της Εξόδου, ο πολύς κατά τους Έλληνες Πλάτων, δεν μπορεί να το συλλάβει σωστά και το ειδωλοποιεί με το μύθο του σπηλαίου. Άλλου είδους εμπειρία, ουράνια εμπειρία, είχε ο Μωυσής όταν κατ’ εντολή του Θεού στάθηκε μέσα στην σπηλιά ( «υπό την πέτραν») και είδε την άκτιστη Δόξα του Θεού και άλλα κατάλαβε ο Πλάτωνας . Ο Μωυσής είχε εμπειρία άκτιστου φωτός ενώ ο Πλάτωνας αναζητούσε αντιστοιχία με τα κτιστά, δηλαδή τα είδωλα των άκτιστων. Δεν μπορούσε να κατανοήσει την διαφορά κτιστού και άκτιστου.
 Αλλά και ο άλλος επίσης μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης έχοντας ακούσει για τον Όντως Όντα Θεόν (που αποκαλύφθηκε στο Μωυσή μέσα στη φλεγομένη βάτο) ενθουσιάστηκε και άρχισε να ψάχνει το Όντος Όν. Επειδή όμως δεν ήταν μέλος του περιουσίου λαού που βίωνε καθημερινά την παρουσία του Όντος Αληθινού Θεού οδηγήθηκε σε πλήρες αδιέξοδο. Ηττημένος σε αυτή του την αναζήτηση αποφάνθηκε ότι το Όντος Όν είναι «το αει ζητούμενο και αεί απορούμενον». Αυτό, δηλαδή, που πάντα το ψάχνουμε και ποτέ δεν το βρίσκουμε.
  Το υπερκόσμιο γεγονός της ενανθρωπίσεως του Θεού-Λόγου που άφησε άφωνη την ανθρωπότητα για 2000 χρόνια, που άλλαξε τη μορφή του Κόσμου και την λογική των ανθρώπων, ανατρέποντας αυτοκρατορίες και αναγνωρίζοντας δικαιώματα σε δούλους, γυναίκες και κάθε ταπεινό, σήμερα δεν μπορεί ο κόσμος να το βιώσει πνευματικά αλλά το ειδωλοποιεί για να το καταλάβει.
Πρώτα το ειδωλοποίησαν οι φράγκοι Πάπες που κατέκτησαν την Εκκλησία της Ρώμης. Δημιούργησα ένα Χριστό στα μέτρα τους. Όμορφο, κοσμικό, ανθρωποειδή, στερημένο από το υπερφυσικό κάλλος και την απέραντη θεϊκή ταπείνωση. Τον γλυκύτατο Ιησού, όπως λένε! Κοντά σε αυτά όλα διέγραψαν και τον τρόπο γνώσεως του Θεού μέσα από τις άκτιστες ενέργειές Του . Από άγνοια θεώρησαν κτιστές τις άκτιστες ενέργειες του Θεού που είναι γνωστές μεν στους Ορθοδόξους αλλά που δεν μπόρεσαν αυτοί να τις κατανοήσουν και να τις γευθούν . Έτσι οδήγησαν την δυτική κοινωνία να βιώνει σαν κτιστή τη θεία Χάρη,  έδωσαν δηλαδή ένα είδωλο Χάριτος. Ο δυτικός κόσμος με τις ευλογίες των Παπών οδηγήθηκε μέσα από αυτή τη θεώρηση στην αθεΐα και την συγκεκαλυμένη ειδωλολατρία . Είναι ο ίδιος ο δρόμος που καταλήγει σήμερα στην διάλυση των δυτικών κοινωνιών μέσα από την παραθρησκεία και τον σατανισμό.
  Δυστυχώς και στη Ελλάδα βιώνουμε κοινωνικά το ίδιο δυτικό μοντέλο Ειδωλοχριστουγέννων.  Πολύχρωμα φώτα, χοντροβασίλιδες, χριστουγεννιάτικα δένδρα, ελαφάκια, παιδάκια με κερατάκια ελαφιού, κόκκινες σκούφιες, ρεβεγιόν κ.τ.ο.  Με αυτό το τρόπο ειδωλοποιείται το νόημα μιας μεγάλης εορτής. Τα Χριστούγεννα ήταν πάντα για τους Ορθοδόξους μια μέρα τέλειας χαράς και ευφροσύνης, μέρα πνευματικής ηδονής. Έχει ένα βαθύ υπερκόσμιο και παρήγορο μήνυμα που το μεταφέρουν παντού ακόμη και τα μικρά παιδάκια όταν καλαντίζουν, όπως: «Άναρχος Θεός παραγίνεται…» ή «Άναρχος αρχή λαμβάνει και γεννάται ο λυτρωτής…» και πολλά άλλα παρόμοια κάλαντα διαφόρων περιοχών. Η εμπειρία του αληθινού Θεού είναι ο μεγάλος πλούτος της Ανατολής.
 Όποιος μελετήσει και κατανοήσει το αληθινό νόημα της εορτής, που γίνεται πιο οικείο με το λειτουργικό πλούτο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όποιος βιώσει τους ιερούς ύμνους  αυτών των ημερών, δεν θα αναζητήσει είδωλα χαράς και ψυχικής ανάπαυσης αλλά θα αποκτήσει αληθινή γεύση Θεού και μαζί με αυτό θα γεμίσει μέσα του με ένα γαλήνιο άκτιστο φως που θα τον καταυγάζει από το άστρο της Βηθλεέμ.

Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Περιμένοντας τους βαρβάρους

Η Τουρκία είναι ένα Κράτος που κλυδωνίζεται αλλά πάντα στέκεται όρθια. Ό Ερντογάν δεν έχει πάτρωνες τους Ευρωπαίους για να του επιβάλλουν την δική τους ανήθικη ηθική όπως έγινε σε μας και την, συνυφασμένη με αυτές τις εξαρτίσεις, οικονομική τυραννία. Μέσα στους εθνικούς στόχους που προαναγγέλλει το τελευταίο καιρό η Τουρκία είναι και κατάληψη Ελληνικών Νησιών του Αιγαίου. Πολλοί έλληνες, κυρίως επίσημοι (βλ. Ζουράρη) φανερά ή κρυφά δεν αποκρούουν μια τέτοια πιθανότητα . Για σκεφθείτε να πραγματοποιήσει η Τουρκία την απειλή και καταλάβει ένα νησί με τις παρούσες απελπιστικές για τους Έλληνες συνθήκες !!!
Ας πιθανολογήσουμε τί θα συμβεί. Οι Έλληνες που θα βρεθούν μέσα στη Τουρκική Επικράτεια αυτόματα θα γίνουν πλούσιοι. Δεν θα ισχύουν γιαυτούς τα μνημόνια, δεν θα υπάρχουν capital controls, δεν θα χρωστάνε αυτοί και τα παιδιά τους στους ξένους ούτε ένα ευρώ, δεν θα έχουν στα σχολεία αθεΐα, σεξουαλική αγωγή και ομοφυλική προπαγάνδα, θα στηρίζεται η οικογένεια τους από το νόμο, θα μπορούν να ανοίξουν μια μικρομεσαία επιχείρηση χωρίς να έχουν τον Εφοριακό να τους καταληστεύει, χωρίς ΦΠΑ κτο.
Αν ο εξυπνότατος Ερντογάν αφήσει ανοιχτές τις χριστιανικές Εκκλησίες και ελεύθερη την ελληνική γλώσσα, όπως και οι Οθωμανοί,  τότε…αλλοίμονο τότε… όλοι οι Έλληνες θα θέλουν να κατακτηθούν από τους Τούρκους, γιατί η τυραννία των Ευρωπαίων απεδείχθη πιο βάρβαρη. Όσο και αν φαίνεται αυτό το σενάριο εξωπραγματικό ή ασύμφωνο με την «εθνική μας υπερηφάνεια», ξέρουμε ότι όταν η καταπίεση φτάνει στο απροχώρητο ο Έλληνας δεν αρκείται στο να τρώει… υπερηφάνεια. Ούτε προτιμά τον αυτάρεσκο χαρακτηρισμό του ευρωπαίου (δεύτερης κατηγορίας πάντα) από τον του ελεύθερου ανατολίτη. 
 Αυτές οι επιλογές δεν αποτελούν υποκειμενικές υποθέσεις αλλά πραγματικά γεγονότα που έχουν καταγραφεί στην Ιστορία μας. Όταν ο βασιληάς Όθωνας με τους βαυαρούς του (καλή ώρα, σαν την Μέρκελ, Σόιμπλε ) έκλεισαν 400 ορθόδοξα μοναστήρια στην Πελοπόννησο και στην Στερεά Ελλάδα και κατεδίωξε τα αρματολίκια, τότε οι Έλληνες αναζήτησαν πολιτική και θρησκευτική ελευθερία στην Οθωμανία. Το 10% του τότε ελληνικού πληθυσμού πέρασε στην τουρκοκρατούμενη Θεσσαλία, Μακεδονία, Θράκη, για να αναπνεύσει την ελευθερία που του αφαιρούσαν οι Ευρωπαίοι , δήθεν ομόδοξοι. Πόσοι έλληνες δεν θα ήθελαν και σήμερα να ζουν σε μια χώρα που θα έχει ισχυρό δικό της νόμισμα, ανάπτυξη, κάποιο  καλό βιοτικό επίπεδο, στέγη και δουλειά! Σήμερα η Τουρκία όλα αυτά τα προσφέρει περισσότερο ίσως από ότι τα Κράτη του πρώην Ανατολικού μπλόκ (Πολωνία, Τσεχία κλπ) στα οποία τα ελληνόπουλο έχουν απλωθεί αναζητώντας εργασία και «μοίρα στον Ήλιο».
 Κάποιες ιδεολογικές αγκυλώσεις του παρελθόντος έχουν ήδη ξεπεραστεί από το internet  και γενικά την στενή επικοινωνία των λαών . Άλλωστε όσοι σκέπτονται ελεύθερα γνωρίζουν πλέον ότι η σύγκρουση Ελλάδας- Τουρκίας μόνον τους λαούς των δύο αυτών χωρών δεν εξυπηρετεί. Ο τουρκικός λαός, όσοι τον γνωρίζουν, διαπιστώνουν ότι είναι ο πιο κοντινός λαός στους Έλληνες από άποψη νοοτροπίας, μουσικής, χορού, γλώσσης και γενικά συνηθειών και συμπεριφοράς. Ακόμη και από απόψεως φυλετικής πλησιέστερος. Μήπως κάποια στιγμή δικαιωθεί εκείνος ο έλληνας τουρκολόγος που είπε ότι «οι καλύτεροι έλληνες είναι η …τούρκοι»;

Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

ΤρομοΟΜΟκρατία

Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το κακό δεν έχει οντολογική ύπαρξη, το κακό δεν έχει ούτε ουσία, ούτε υπόσταση. Ο διάβολος ή ο άνθρωπος δίνουν υπόσταση στο κακό, δηλαδή εμποδίζουν την αγάπη του Θεού να τους πλησιάσει. Είναι όπως ακριβώς το σκοτάδι. Το σκοτάδι δεν έχει κάποια ουσία ή υπόσταση, ουσιαστικά δεν υπάρχει. Σκοτάδι είναι απλά η έλλειψη του φωτός. Το φως έχει και ουσία και υπόσταση. Ο Θεός και όλα τα έργα του Θεού είναι φως που διαλύει τα σκοτάδια.
Για να υπάρχει σκοτάδι πρέπει να απουσιάζει και το πιο μικρό φως. Ένα κεράκι διαλύει κατά μεγάλο μέρος το σκοτάδι. Ακριβώς έτσι σαν σκοτάδι ενεργεί και το κακό. Πρέπει παντού να επικρατεί το κακό γιατί αλλιώς το κακό είναι ανίσχυρο. Μια φωνή αληθείας, μια φωνή ανθρώπου του Θεού, μια φωνή που να είναι σύμφωνη με το Ευαγγέλιο διαλύει τα βαθύτερα σκοτάδια, την κακία, που πάμπολλοι δαιμονικά κινούμενοι άνθρωποι προσπαθούν να επιβάλλουν στην κοινωνία.
Αυτό το είδαμε προχθές που κατά την συζήτηση νομοσχεδίου που δήθεν επιδιώκει ισότητα στις εργασιακές σχέσεις αλλά ουσιαστικά επιβάλλει για μια ακόμη φορά τρομοΟΜΟκρατία. Δίνει μια ιδιαίτερη κοινωνική καταξίωση στα άτομα εκείνα που έχουν αποφασίσει σταθερά να ασεβήσουν στο θεϊκό νόμο. Το αισχρό πάθος του «σοδομισμού» γίνεται έτσι και με το νόμο « συγκριτικό πλεονέκτημα» στις εργασιακές σχέσεις. Επειδή όμως η ομόφυλη σχέση είναι μια φαντασίωση και μια απατηλή έννοια αγάπης- όπως αποδεικνύεται από τα ειδεχθή εγκλήματα που συνήθως την συνοδεύουν- οι ευρωπαίοι εμπνευστές της νομιμοποίησης αυτού του ανοσιουργήματος και τα ντόπια όργανά τους θέλουν ομοφωνία στις αποφάσεις τους. Δεν επιτρέπουν την πιο μικρή διαφοροποίηση. Έτσι όποιος πιστεύει στο Ευαγγέλιο και δεν δέχεται αυτή την αισχρότητα ως νόμιμη, θεωρείται ρατσιστής, ομοφοβικός, φασίστας κ.τ.ο. Διασύρεται και απειλείται από όλα τα ΜΜΕ.Το σκοτάδι της αμαρτίας φοβάται και το πιο μικρό φως.
Σε αυτό το γεγονός γίναμε μάρτυρες πριν 2-3 μέρες. Θεωρήθηκε «ξορκισμένο» ομοφοβικό παραλήρημα μιά απλή παρατήρηση που έκανε ο ειδικός αγορητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Κώστας Κατσίκης. Έκανε το απλό ερώτημα αν μπορεί ένας γκέι να είναι μπέιμπι σίτερ ή δάσκαλος σε σχολείο. Η αυτονόητη αυτή παρατήρηση προσέκρουσε στα «ευρωπαϊκά ταμπού» που αποτελούν την πεμπτουσία του νεοεποχήτικου φασισμού. Τρομοκρατημένα όλα τα παπαγαλάκια του διεθνούς πνευματικού δουλεμπόριου δεν αρκέστηκαν στο ότι πέρασε αυτός ο ανήθικος νόμος με μεγάλη πλειοψηφία στη Βουλή των Ελλήνων(!) αλλά απαιτούσαν ομοφωνία. Τρομοκρατούν , ή μάλλον τρομοΟΜΟκρατούν , τους βουλευτές μην τυχόν κανείς διαφοροποιηθεί.
Το σκοτάδι απαιτεί καθολικό σκότος γιατί και ένα μικρό φως αν ανάψει, καταργεί το σκοτάδι. Από αυτή την πλευρά καλά το κατάλαβαν οι τρομοΟΜΟκράτες.

Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Happy birthday to you...άγιε Μόσχας!


Με έκπληξη, αν όχι και με ιερή αγανάκτηση, ακούστηκε το πρωτοφανές γεγονός Ορθόδοξος προκαθήμενος, τόσο μάλιστα σπουδαίας Εκκλησίας όπως η Ρωσική, να γιορτάζει μεγαλοπρεπώς τα γενέθλιά του. Η ειδωλολατρική γιορτή των γενεθλίων, την οποία οι ορθόδοξοι χριστιανοί αντικατέστησαν με την ονομαστική εορτή -που συνδέεται με το βάπτισμα και την αιωνιότητα- έρχεται πάλι στην επιφάνεια, αλλοίμονο!, όχι από κοσμικούς άρχοντες, αλλά από ένα τόσο σημαντικό πρόσωπο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
 Η τραγικότητα του γεγονότος, που σηματοδοτεί και την διαταραγμένη πνευματικότητα μιας μεγάλης μερίδας των αποκαλουμένων ορθοδόξων, επιτείνεται έτι πλέον από το  ότι η «παγανιστική» αυτή τελετή επενδύθηκε θρησκευτικά με την παρουσία πλειάδας προκαθημένων πατριαρχών και αρχιεπισκόπων ανά τον κόσμο, που έσπευσαν να συμμετάσχουν σε αυτή την ανόσια τελετή δίνοντας θρησκευτικό προκάλυμμα.
 Ο ζήλος μάλιστα να οργανωθεί μια Σύνοδος Κορυφής Ορθοδόξων Ιεραρχών γύρω από τον Πατριάρχη Μόσχας έκανε όλους αυτούς τους ορθόδοξους ποιμενάρχες να ξεχάσουν τις ποιμαντικές τους ευθύνες και να σπεύσουν σε αυτή την κοσμική συνάντηση ( τις οίδε από ποίους άρχοντες αυτού του κόσμου συγκληθείσα!) Με πλεονάζουσα έκπληξη διαπιστώσαμε ότι ακόμη και ο πολλά περί την ακρίβεια των ιερών Κανόνων  σχολάζων μητροπολίτης Πειραιώς ήταν ένας από αυτούς.
 Η Ορθόδοξη Εκκλησία "γενέθλιο ημέρα" θεωρεί την ημέρα του θανάτου των μαρτύρων και των οσίων και όχι την ημέρα που έρχεται ο άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο. Η πάγια θέση της εκκλησίας είναι ότι η γέννηση ,ως βιολογική αρχή, προϋποθέτει τον θάνατο ως τέλος, ενώ το βάπτισμα του ύδατος ή του αίματος, ως νέα γέννηση, ως πνευματική αρχή, δεν έχει θάνατο γιατί οδηγεί στην αιωνιότητα και αθανασία. Οι ειδωλολάτρες, οι αντίχριστοι και όσοι δεν πιστεύουν σε μέλλουσα ζωή, αυτοί μόνον γιορτάζουν τα γενέθλια. Όπως τα γιόρταζε ο Νέρωνας, ο Καλιγούλας και οι ηγέτες της Ρωσίας στην κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση. Βέβαια μέσα στην δύνη της κοσμικότητας και πολλοί χριστιανοί παρασύρονται και συμμετέχουν σε παρόμοιες τελετές που έχουν ειδωλολατρική αφετηρία. Το φρικτά τραγικό όμως είναι όταν ο πανηγυρισμός αυτός  γίνεται από αυτούς που είναι ταγμένοι να φυλάνε την καθαρότητα της ορθόδοξης πίστης και ζωής. Δυστυχώς με αυτό τον εξαιρετικά προκλητικό τρόπο έκαναν όλοι αυτοί οι ορθόδοξοι προκαθήμενοι  ένα κοσμικό «πάρτυ», κάτι που για τους Πατέρες και Αγίους 20 αιώνων χριστιανισμού θα αποτελούσε, μερικές δεκαετίες πριν, την μεγαλύτερη «ντροπή».
  Δίκαια οι άγιοι και θεοφόροι πατέρες των προηγουμένων αιώνων, όταν μιλούσαν για την πιο βαθιά κόλαση την χαρακτήριζαν ως τον τόπο που θα είναι οι κληρικοί τις ογδόης χιλιετίας (από Κτίσεως Κόσμου, όπως υπολόγιζαν την εποχή μας). Δηλαδή σε αυτή την Κόλαση προέλεγαν ότι θα βρεθούν πολλοί από τους σημερινούς Πατριάρχες, Αρχιερείς και Κληρικούς. Ευτυχώς που ο Οικουμενικός Πατριάρχης, και οι της Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Αντιοχείας Προκαθήμενοι καθώς  και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών δεν συμμετείχαν σε αυτή την «παρανοϊκότητα». Διατήρησαν έτσι την αξιοπρέπεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
 Τι να πούμε ;
Happy birthday  to you …άγιε Μόσχας και πασών των Ρωσιών!


Διαβάστε περισσότερα »